Kartinilezing met Dido Michielsen (vol)

Wat zij ons leerden

Dido Michielsen vertelt hoe koloniale machtsverhoudingen het leven van de lokale vrouwen  op Java in de koloniale tijd bepaalden en hoe beperkt de ruimte was om eigen keuzes te maken. 

Voor haar roman Lichter dan ik (2019) liet zij zich inspireren door het leven van haar betovergrootmoeder. Het boek werd bejubeld door de pers, won de Boekhandelsprijs, stond op de longlist van de Libris Literatuur Prijs en is meer dan honderdduizend keer verkocht.

Lichter dan ik

Java, 1850. Isah groeit op in de kraton, het vorstenverblijf in Djokja. Haar levensloop lijkt vast te staan, maar zij weet zich los te maken uit de traditionele standenmaatschappij. Als huishoudster en minnares van een Hollandse officier krijgt zij twee dochters. Wanneer hij haar verlaat, moet zij grote offers brengen om haar kinderen te zien opgroeien, en beseft zij dat zij haar eigen afkomst niet kan en ook niet wil verloochenen.

Zoeken naar Isah (vervolg Lichter dan ik)

Java, rond 1900. Louisa groeit op als erkend Indo-Europees pleegkind en behoort daarmee tot de koloniale bovenlaag. Haar omgeving raadt haar aan haar afkomst te verzwijgen, maar juist die afkomst laat haar niet los. In haar zoektocht naar haar moeder botst zij op de grenzen van een samenleving die scherp onderscheid maakt tussen wie erbij hoort en wie niet.

Voorafgaand aan de lezing verzorgt Amber Nefkens een muzikale opening. Zij is muzikant en film- en theatermaker. In Het Land van Toen vertelt zij het levensverhaal van haar oma en viert zij de Indische cultuur en identiteit.

Kartinilezing

In de Kartinilezing komen persoonlijke verhalen en historische reflectie samen rond het koloniale verleden. Omdat de titel van de lezing verwijst naar Kartini, een van de Indonesische nationale heldinnen die zich eind 19e eeuw inzette voor emancipatie en gelijkheid voor vrouwen in toenmalige Nederlands-Indië/Indonesië, geven we het podium graag aan personen die vandaag de dag een belangrijke rol spelen in de strijd voor meerstemmigheid, inclusiviteit en nieuwe narratieven. De lezing is een jaarlijks initiatief van Universiteit Leiden, Museum Sophiahof en het Indisch Herinneringscentrum.

Foto: Dido Michielsen door Melanie Marsman.