NIEUWSFLITS, 29 OKTOBER 2013

NIEUWSFLITS, 29 OKTOBER 2013

Conferentie Lessen voor de Toekomst

 

Op 25 oktober 2013 is het precies 70 jaar geleden dat de Birma-Siam Spoorweg officieel in gebruik werd genomen. Deze historische gebeurtenis is aanleiding voor de conferentie Lessen voor de toekomst. Daarin wordt onder meer aandacht besteed aan recent onderzoek naar deze Dodenspoorweg. Centraal daarbij staat de vraag welke lering hieruit kan worden getrokken voor de toekomst. Kijk voor meer informatie en de aanmeldprocedure op de website van het Indisch Herinneirngscentrum.

Datum:     Donderdag 12 december 2013
Tijd:          Inloop 13.00 uur, aanvang: 13.30  -  17.00 uur 
Locatie:     Kumpulan, Velperweg 147, Landgoed Bronbeek in Arnhem
Toegang:   € 20,- (bij aanmelding vóór 1 november 2013), €25,- (bij aanmelding tussen 1 november en 1 december 2013). De toegang is incl. 3 consumpties.
Aanmelden: Vóór 1 december, uitsluitend via het online inschrijfformulier.
Meer info:  Programma

Intense pelgrimage langs Birma-Siam Spoorweg

 

Een groep van zo'n 45 geïnteresseerden, familieleden en veteranen vertrok vrijdag 18 oktober 2013 naar Thailand voor een pelgrimsreis langs de overblijfselen van de Birma-Siam Spoorweg. De bezoeken aan onder meer kampen, begraafplaatsen, de Hell Fire Pass (waar rotsen uitgehakt werden om ruimte te maken voor de Dodenspoorweg) en de verhalen die de deelnemers met elkaar deelden, maakten de reis tot een intense ontmoeting met het verleden.

Een professionele cameraploeg volgde de groep. Het resultaat is te zien op 12 december 2013 als de documentaire van regisseur Twan Spierts zijn premiere beleeft tijdens de conferentie Lessen voor de toekomst n.a.v. 70 jaar Birma-Siam.

De video, foto's en korte verslagen van de pelgrimage op de  Facebookpagina van het Indisch Herinneringscentrum geven alvast een eerste indruk van de reis en trok de aandacht van velen. Lees ook het artikel over de reis dat in De Gelderlander, het Brabants Dagblad en het Eindhovens Dagblad stond.

De reis vond plaats in het kader van een samenwerking van het Indisch Herinneringscentrum en de Stichting Herdenking Birma-Siam Spoorweg en Pakan Baroe Spoorweg rondom 70 jaar Birma-Siam.

Herinneren in Lunteren

 

Tineke Lanting (80) uit Lunteren en Henny Posthuma (75) uit Ede zijn twee van de duizenden vrouwen die in voormalig Nederlands-Indië tijdens de bezetting door Japan in een interneringskamp hebben gezeten. Allebei met hun moeder en zus.
De twee vriendinnen, die in 1946 met de boot naar Nederland kwamen en pas enkele jaren geleden met elkaar kennismaakten op De Hartenberg in Wekerom waar ze als vrijwilliger werkten, hebben allebei een plakboek gemaakt over hun kampjaren. Een herinnering voor later, voor hun kinderen en kleinkinderen. Margaret Leidelmeijer gaat met hen in gesprek in het kader van de expositie Herinneren en Verbinden in museum Oud-Lunteren.
Datum: donderdag 31 oktober 2013
Tijd: 20.00 uur
Locatie: Museum Oud-Lunteren, Dorpsstraat 55, Lunteren.
Toegang: € 3,00
Reserveren: 0318-486254

Oproep van The Indo Project

 

The Indo Project recently launched a groundbreaking survey to gain more insight on Indos today; where they live, where they were born, their ancestry, views on Indo culture, etc.  The importance of this survey is to find out more about how we feel about being Indo, what we are doing to keep our culture alive, and where we can be found in the world today!
 
So far 1,061 people have filled out this survey...please join them!  Without your participation, this survey will not be whole. Can you imagine if thousands fill out this survey?  We will be able to tell the world more about who we are and what happened with the Indo Diaspora.  
 
Won't you help by taking a few minutes of your time to fill out this survey?  We guarantee that the information you provide will remain anonymous. Click here to go directly to the survey.  

If you already have participated in the survey...many thanks.  If you want to see the preliminary results of the 2012 survey, click here.

Hartelijk Dank ~ Terima Kasih ~ Thank you!

Verzetsmuseum Junior geopend

 

Met een feestelijke bijeenkomst werd op 16 oktober het nieuwe Verzetsmuseum Junior geopend. Verzetsmuseum Junior is het eerste kindermuseum over de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Kinderen vanaf 9 jaar kunnen er met of zonder hun ouders kennis maken met Eva, Jan, Nelly en Henk, de centrale vertellers. Eva, Jan, Nelly en Henk vertellen hun persoonlijke, waargebeurde verhalen aan de hand van originele objecten. 
Het Verzetsmuseum Junior is een indrukwekkende, prachtig gemaakte tentoonstelling. Als bezoeker stap je de wereld van de vier hoofdpersonen binnen. Je kunt hun huizen bekijken, hun spullen aanraken en hun verhalen lezen. Daarnaast zijn er ook veel verhalen van andere kinderen te lezen. De Tweede Wereldoorlog wereldwijd (hoe beleefden kinderen de oorlog elders in de wereld?) is een apart onderdeel. Daarin wordt vooral aandacht besteed aan de ervaringen van kinderen in Nederlands-Indië.
Verzetsmuseum Junior is te bezoeken op Plantage Kerklaan 61 in Amsterdam.

Buitenkampers bij u in de buurt

 

Op zondag 29 september beleefde de documentaire 'Buitenkampers, Boekan Main, Boekan Main!' haar premiere tijdens het Nederlands Film Festival en werd met een staande ovatie ontvangen door het publiek. Op www.buitenkampers.nl kunt u zien of de film ook bij u in de buurt is te zien. In Arnhem kunt u bijvoorbeeld terecht bij Filmfocus Arnhem op zondag 3 november om 11.00 uur 's ochtends en zaterdag 9 november om 16.00 uur.

U kunt ook een vertoning bijwonen waar regisseur Hetty Naaijkens- Retel Helmrich aanwezig is voor een inleiding. Na afloop kunt u haar ook vragen stellen.

Kijk voor een volledig overzicht op www.buitenkampers.nl.

Interview met stagiaire Margot Straathof

 

Op 12 december 2013 neemt ze deel aan het jongerenpanel tijdens de conferentie Lessen voor de toekomst. Afgelopen augustus rondde ze haar stage bij het Indisch Herinneringscentrum af. Maak kennis met Margot Straathof en lees wat zij onder meer zegt over 'het koloniale trauma'.

Wie ben je en hoe ben je bij het IHC terechtgekomen?
Ik ben Margot Sophie Straathof en ik begon in september 2012 met de master Cultuurgeschiedenis aan de Universiteit Utrecht. Halverwege het jaar begon ik met een onderzoek naar de plaats van de Birma-Siam spoorlijn in het Nederlandse collectieve geheugen. Voor dat onderzoek interviewde ik Lody Pieters, voorzitter van de Stichting Herdenking Birma-Siam Spoorweg en Pakan-Baroe Spoorweg. Zij vertelde me dat het Indisch Herinneringscentrum (IHC) met stagiaires werkt en dit hield ik in gedachten. Vanaf dit eerste onderzoek naar de Birma-Siam spoorlijn was mijn interesse in Nederlands-Indië gewekt en vanaf dat moment heb ik me volledig op dit onderwerp gefocust. Toen ik in het laatste blok van het studiejaar mijn master thesis ging schrijven besloot ik contact op te nemen met Yvonne van Genugten van het IHC en na een gesprek was de stageplek rond. Ik heb mijn master thesis gecombineerd met deze stage. Mijn thesis was een onderzoek naar de herdenking van de Japanse capitulatie op 15 augustus, waarbij ik me voornamelijk heb gericht op het voortbestaan van deze herdenking.

Wat heb je voor het IHC gedaan?
Mijn belangrijkste taak bij het IHC was historisch achtergrondonderzoek voor een documentaire over de Birma-Siam spoorlijn. Ik heb voor de filmmakers een kort overzicht gemaakt, met tijdlijnen, van de belangrijkste gebeurtenissen en getallen rondom de spoorlijn. 
Verder heb ik me bezig gehouden met fondsenwerving en uiteindelijk ook met de inzet van social media voor een organisatie als het IHC. Ik vond het heel leuk om getuige te zijn van de eerste stappen van het IHC in een wereld, die van social media, die voor mijn generatie zo vanzelfsprekend is. 
In de laatste fase van mijn stage heb ik ondersteunende werkzaamheden verricht bij het organiseren van een conferentie die later dit jaar zal plaatsvinden in het kader van 70 jaar Birma-Siam spoorweg.

Wat waren de belangrijkste conclusies van je scriptie?
De conclusies die ik heb getrokken in mijn thesis zijn allemaal hele voorzichtige conclusies geweest. Mijn onderzoek richtte zich vooral op het voortbestaan van de 15 augustus herdenking en een eventuele opname in de 4 mei herdenking. Daarbij heb ik me gericht op generatie Y, de generatie die is geboren na 1980. Ik heb me gericht op zowel Indische Nederlanders als Nederlanders. Ik heb uit beiden groepen een aantal mensen geïnterviewd over de herdenking en wat zij van herdenken en deze specifieke herdenking vinden. Uit dat kleinschalige onderzoek bleek dat er onder deze generatie weinig draagkracht is voor de herdenking zoals die nu is.

Ik heb onderzocht hoe het kan dat er relatief zo weinig aandacht is voor deze herdenking, en voor Nederlands-Indië in het algemeen. De belangrijkste conclusie hieruit was dat dit ligt aan het koloniale trauma. Deze is op te delen in verschillende fasen en de fase van het ‘zwijgen’ heeft in het geval van Nederlands-Indië té lang geduurd. Wanneer deze fase te lang duurt is het moeilijk om de gebeurtenis nog een plek te geven in het collectieve geheugen. Een plaats in het collectieve geheugen is cruciaal voor een ‘succesvolle’ herdenking. De titel van mijn thesis was dan ook een citaat van Wouter Muller: Spreken is zilver, zwijgen is Indisch.

Hoe heb je je stage ervaren?
Ik heb ontzettend genoten bij het IHC. Niet alleen waren mijn werkzaamheden ontzettend interessant in leerzaam, ook de werksfeer op het kantoor was heel goed. Ik heb met veel plezier elke dag de reis naar Arnhem afgelegd en dat had zeker ook te maken met mijn leuke collega’s. Naast hard werken heb ik ook heerlijk Indisch geluncht en heb ik een fantastische laatste werkdag gehad op de herdenking van de Japanse vrouwenkampen op landgoed Bronbeek. Ik heb mooie contacten opgedaan tijdens mijn stage en eindelijk eens geproefd van de praktijk, na vier jaar theorie op de Universiteit.

Margot is imiddels begonnen met de lerarenopleiding Nederlands en de lerarenopleiding Geschiedenis. Over drie jaar hoopt ze klaar te zijn met haar opleidingen en eindelijk voor de klas te kunnen staan. In Margot's woorden: "Het lijkt me heerlijk om, vooral bij geschiedenis, leerlingen alle mooie, indrukwekkende en fascinerende verhalen uit het verleden te vertellen."